كتابی است جامعهشناسی، که با بهرهگیری از حوادث تاریخی بدون متهم كردن مردم ایران در بروز این حوادث، چامعه ایران را مورد بررسی قرار می دهد. نویسنده عوامل موثر در پدیده های تاریخی را معرفی و مورد تحقیق قرار میدهد. وی اگر به ناهنجاریها و سهل انگاریهای اجتماعی اشاره دارد، آن را زاییدهی در حاشیه بودن مردم و القای شخصیتی مهجور و نیازمند به حضور قیم برای تعیین سرنوشت اجتماعی خود در طول تاریخ از طرف حكومتها می داند. به جرعت میتوان گفت «ترازوی هزار کفه» با غنایی فرهنگی و اجتماعی كه در خود دارد شایستهی بهره گیری آكادمیك از آن می باشد. دكتر رجبی در بخشی از آن مینویسد:« دیگر این اصطلاح وجاهت ندارد كه انسان، انسان است! ما بیشتر آدمیانی هستیم آزمایشگاهی تا طبیعی؛ و محصول ششمیلیارد آزمایشگاه تكمحصولی !...امروز فكر میكنم، لابد هرقدر نیاز آدمی كمتر باشد، ترازوی هزاركفهاش نیز به كفههای كمتری نیاز دارد...» پس پیداست كه ترازوی هزاركفه در این جهان پرنیاز، باید دستكم متوجه هزار نیاز شده باشد.
تاریخ بروز رسانی :
تمامی حقوق معنوی این سایت در اختیار نشر پژواک کیوان میباشد . کپی مطالب با ذکر نام منبع بلا مانع است.