خوان آخر

بارها و بارها کسانی آمده اند و از برای خلاص خود شما فریاد زده اند. گویا! همانطور که درد را تمامی نیست، فریاد را نیز،همان گونه شیوه ای در کار است.

قصيده باران

خورشيد خميازه‌اي كشيد بلند

با سگرمه‌هاي درهم گفت:

«دوشيزه ابر را از سز راهم به‌در كنيد

وگرنه نامش را

در سياهه‌ي اموال حرم‌سرا

ثبت مي‌كنم.»

ابر چيزي نگفت.

تنها نگاه تيره‌اي بر او افكند.

برق لبخندي

ازغنچه‌ي ململ لب‌هاش